Arsenal maça rakip sahada pres ve ilk üç dakikada Gervinho ve Walcott ile bulduğu pozisyonlarla başladı. Maçın ilk tehlikeli pozisyonu ise Van Persie'nin kullandığı korner atışında arka direkte bomboş kalan Gervinho'nun yakın mesafeden auta attığı top gösterilebilir. Fulham ise ilk fırsatını orta sahada Arteta'nın kaptırdığı topla gelişen atakta Zamora'nın yetersiz vuruşuyla yakaladı. Gervinho'nun penaltı beklediği pozisyonda bir temasın olduğu gerçek ama Premier Lig'de önemli olan yapılan müdahalelerin düşmeye neden olup olamayacağı konusu olunca, işte o çerçevede penaltı olmuyor. İlk on beş dakika boyunca Arsenal'in Fulham'a çok fazla top göstermediğini söyleyebiliriz.Sahadaki üstünlüğü belli olan Arsenal golü 21. dakikada Ramsey'in ceza sahasına doldurduğu topun savunmadan sekeren Koscielny'e gelmesi ve Fransız oyuncunun da bu davete icabet etmesiyle buldu. Golden bir dakika sonra ise Arsenal inanılmaz bir karambolde üst üste mutlak gol pozisyonları bulmasına rağmen önce Ramsey sonra Fulham savunmasının yaptığı vuruşlar ağlarla buluşmadı ve farkı arttırma fırsatını kaçırmış oldu.
Arsenal ilk yarının son bölümüne de Coquelin'in bindirmesiyle gelişen atakta Robin Van Persie'nin şutuyla başladı. 40. dakikada bulduğumuz kontra atak artık Arsenal'in eskisi gibi kontra ataklarda başarılı olmadığını gösteren bir pozisyon oldu.
İlk yarı 1-0 Arsenal üstünlüğü ile biterken dikkat çeken konulara gelecek olursak Alex Song'un sezon başındaki gibi etkili olmadığını söyleyebiliriz. Zamora gibi fizik gücüyle oynayan bir oyuncuya karşı değil ama Ruiz ve Dembele gibi oyuncuları tutmakta zorlanması düşündürücüydü. Ramsey geri alanda bu konuda ona yardımcı olmakla meşgul olmasına karşın golün asistini de yapmayı başardı. Fulham'ın topa hakim olduğu, pozisyon aradığı bölümlere bakarsak Zamora'nın ilk topları alması ve topu saklamasını görürüz. Maalesef Arsenal savunması yıllardır Zamora, Bent, Drogba (eski hali) tarz oyuncuları durdurmakta her zaman zorlanmıştır.
Fulham ikinci yarıya ne istediğini göstererek başladı. Arsenal ise daha çok oyunu tutma amacında gibiydi. Fulham oyunun ve topun kontrolünü eline alan taraftı ikinci yarıda. Arsenal sahada sadece skor avantajına güveniyordu. Ev sahibi takım her geçen dakika biraz daha Arsenal kalesine yaklaşırken Arsenal'li oyuncular topun peşinde koşmaktan harap oldular.
Maçın tamamlanmasına yarım saat varken Arsenal'li oyuncular maçın son dakikası oynanırmışcasına topu uzaklaştırmaktan başka bir şey yapmıyordu. Bu duruma Wenger, Walcott-Rosicky değişikliği ile müdahale etti diyeceğim ama zaten her türlü skorda bu değişiklik yapılıyor. Bunu otomatik değişiklik talimatı gibi düşünmek lazım. Fulham, Sidwell, Senderos ve Dempsey ile hava toplarını alarak tehlikeli pozisyonlar yarattılar. Haydi Senderos'u anladım da Arsenal savunmasının Sidwell ile Dempsey'e kafa vurdurması anlaşılır şey değil doğrusu. Son 20 dakikaya girdiğimizde artık Fulham bildiğin baskı kurmaya başladı. 74. dakikada Gervinho-Benayoun değişikliği yapıldı. Bu da aslında alıştığımız değişiklik. Arshavin yerine Benayoun sadece. Bu değişiklikten saniyeler sonra ise Fulham kendisi adına maçın en büyük fırsatını Ruiz ile değerlendiremedi ya da Szczesny yine günündeydi.
İkinci yarı boyunca rakip kaleye gitmeye çekinen Arsenal'in son 15 dakikaya girilmişken paldır küldür atak yapması zaten beklenemezdi. Kaleci Stockdale'i zorlayan bir şut bile hatırlamıyorum. 78. dakikada bu duruma bir de Djourou'nun kırmızı kartı eklenince kapanmak zorunda kaldık. Djourou'nun kırmızı kartı Ramsey'nin oyundan alınıp Squillaci'nin sahaya girmesine neden oldu. 10 kişi kaldıktan sonra ise sadece 7 dakika dayanabildi Arsenal. Belki de sezon boyunca ilk kez hata yapan Szczesny bunu pahalıya ödedi ve Sidwell, Fulham'a beraberliği getirdi. Beraberliği bulan Fulham, Arsenal'in şaşkınlığından ve acizliğinden taraftarının da desteğiyle faydalanmak için baskıyı arttırmaya başladı son dakikalarda. Uzatma bölümlerinde ise kazmalar kazması Squillaci, Zamora'ya hakettiği asisti yaparak maçı Fulham'a hediye etti.
Arsenal'in ikinci yarıda yapmaya çalıştığı şey, Alex Ferguson'un yıllardır yaptığı ve kazandığı şampiyonluklarda en önemli faktör olan skoru koruyarak maçı 1-0'a bağlamaktı. Fakat bu durum hiçbir zaman Arsenal'de gelenekleşen bir özellik olmamıştır. Aksine Arsenal öne geçtikten sonra kaybettiği maçlar nedeniyle kupalardan olmasıyla bilinir. Bu durum Fabregas, Flamini, Hleb, Adebayor'lu zamanında da böyleydi bugün de böyle. Campbell'dan sonrada ilk yarı sonunda bahsettiğim fiziksel güçleriyle mücadele eden forvetlere karşı Arsenal savunması hep zorlanıyor.
Wenger'in bahsettiği geniş kadromuzun bu sezon kesinlikle olmadığı gerçek. Geçtiğimiz sezonlarda bu dönemlerde bazı genç oyunculara şans tanıyabilen Arsene şimdi Benayoun, Rosicky ve Squillaci gibi isimleri bile sonradan oyuna sokar hale geldi. Maalesef yedek kulübemiz hiç olmadığı kadar yetersiz ya da formsuz oyunculardan kurulu bu sezon. Bir de değişikliklere laf atmadan şunu düşünmek lazım. Gervinho ve Walcott her maç oyundan alınıyor. Acaba bu oyuncular Arsenal'de 90 dakika sahada kalamayacak oyuncularsa burada ne işleri var? Bazen de Arteta, Ramsey falan çıksın oyundan ne fark eder?
Değineceğimiz son konu ise kırmızı kart ile birlikte virüsün bulaştığı savunmada bir kurban daha verdik. Geçen maç üçüncü sol beki kaybederken bu maçta da üçüncü sağ bekten olduk. Arsenal'de her sene akıl almaz sayıda sakatlık olurdu ama hiç böyle bir bölgeye odaklanan bir lanet görmemiştim. Bu açıdan bakınca da ne yapsın Arsene Wenger ne yapsın Pat Rice. Kendileri mi çıkıp oynasınlar bekte?
Sonuç olarak rakiplerin tamamının iki hafta neredeyse puan alamadıkları dönemde aldığımız 4 puanla ele geçirdiğimiz dördüncülüğü devrettik. Şimdi lige iki haftalık bir ara var. Bu dönemde ise FA Cup maçımız olacak. Ligden umudumuzu (şampiyonluktan bahsediyorum tabi) çoktan kesmiş, Carling Cup'tan talihsiz şekilde elenmiş, Şampiyonlar Ligi'ni zaten hayal bile edemezken, FA Cup'a kasmakta fayda var. Ne olur ki Wembley'e bir kez daha gitsek?
Emrah Partal / Genc Arsenal
